Bletilla striata to jedna z najpiękniejszych ogrodowych storczyków, ceniona zarówno przez botaników, jak i amatorów roślin egzotycznych. Łączy w sobie delikatną urodę kwiatów z wyjątkową odpornością i łatwością uprawy, co czyni ją idealnym gatunkiem dla osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę ze storczykami, a także dla tych, którzy szukają nietuzinkowej rośliny o ciekawych właściwościach leczniczych i dekoracyjnych.
Systematyka, pochodzenie i zasięg występowania
Bletilla striata należy do rodziny **storczykowatych** (Orchidaceae), jednej z największych i najbardziej zróżnicowanych rodzin roślin na świecie. Rodzaj Bletilla obejmuje zaledwie kilka gatunków, ale to właśnie B. striata jest najczęściej spotykana w uprawie. W literaturze ogrodniczej bywa nazywana storczykiem hiacyntowym lub storczykiem chińskim, co nawiązuje do charakterystycznych kłosów kwiatowych przypominających nieco hiacynty.
Naturalny zasięg Bletilla striata obejmuje głównie Chiny, Koreę, Japonię oraz Tajwan. W tych krajach rośnie na terenach nizinnych i pagórkowatych, często na otwartych, dobrze oświetlonych stanowiskach: skrajach lasów, w zaroślach, na trawiastych zboczach, a także na porębach leśnych. Spotykana jest na wysokościach od około 300 do nawet 2000 m n.p.m., co świadczy o jej dużej elastyczności względem warunków klimatycznych.
W wielu regionach Azji Wschodniej Bletilla striata bywa naturalizowana, tzn. rozprzestrzeniła się poza pierwotny zasięg w wyniku wieloletniej uprawy i ucieczek z ogrodów. Nie jest to jednak gatunek agresywnie inwazyjny – zwykle utrzymuje się w pobliżu siedlisk antropogenicznych, tworząc lokalne, niezbyt rozległe populacje. W Europie pojawia się głównie w ogrodach botanicznych i kolekcjach, ale w łagodniejszych strefach klimatycznych potrafi przetrwać zimy w gruncie i z czasem zadomowić się na dobre.
W swojej ojczyźnie Bletilla striata stanowi element bogatej flory lasów liściastych i mieszanych. Występuje na glebach lekkich, często próchniczych, z dobrą przepuszczalnością, ale jednocześnie zdolnych do utrzymywania umiarkowanej wilgotności. Roślina ta korzysta z obecności mikoryzowych grzybów glebowych, co jest charakterystyczne dla większości storczyków – choć w uprawie domowej czy ogrodowej ten związek nie jest tak krytyczny jak u bardziej wymagających gatunków tropikalnych.
W przeszłości lokalne populacje Bletilla striata w niektórych częściach Azji były intensywnie eksploatowane ze względu na jej znaczenie w ziołolecznictwie tradycyjnym. W efekcie miejscami doszło do ograniczenia liczebności dziko rosnących roślin. Obecnie coraz większą rolę odgrywa uprawa na plantacjach oraz w gospodarstwach roślin leczniczych, co chroni naturalne stanowiska przed nadmiernym zbieractwem.
Charakterystyka botaniczna i wygląd rośliny
Choć użytkownik poprosił o opis krzewu, Bletilla striata w rzeczywistości nie jest krzewem, lecz byliną z rodziny storczykowatych. Jej życie podporządkowane jest rytmowi sezonowemu strefy umiarkowanej: wiosną intensywnie rośnie i kwitnie, latem utrzymuje liście, zaś jesienią stopniowo przechodzi w spoczynek, by zimę przetrwać w formie podziemnych organów spichrzowych.
Organy podziemne – pseudobulwy i korzenie
Bletilla striata wytwarza charakterystyczne, wydłużone pseudobulwy pod powierzchnią ziemi. Są to zgrubiałe fragmenty pędów, w których gromadzone są substancje zapasowe – głównie skrobie i polisacharydy. To właśnie te organy są szczególnie cenne w medycynie tradycyjnej. Z pseudobulw wyrastają włókniste, stosunkowo liczne korzenie pełniące funkcje chłonne, umocowujące roślinę w podłożu i wspierające pobieranie wody oraz składników mineralnych.
Pseudobulwy Bletilla striata mają zwykle 2–5 cm długości, są lekko wrzecionowate i ułożone blisko siebie, tworząc gęsty kłączo-podobny system. Z czasem, poprzez podziały i rozrastanie się pseudobulw, roślina tworzy coraz większe kępy, które mogą zapełniać znaczne fragmenty rabat.
Łodygi i liście
Część nadziemna Bletilla striata jest stosunkowo niska – roślina osiąga wysokość około 30–50 cm, w sprzyjających warunkach nieco więcej. Z pseudobulw wyrastają kilka prostych, zielonych pędów, na których rozwijają się liście. Liście ułożone są skrętolegle, zwykle w kilku kondygnacjach, tworząc eleganckie wachlarze.
Blaszki liściowe są lancetowate, o wyraźnie zaznaczonym unerwieniu równoległym, typowym dla jednoliściennych. Ich powierzchnia jest gładka, lekko lśniąca, barwa intensywnie zielona. Długość liści wynosi zwykle 15–30 cm, szerokość 2–4 cm. Dzięki zwartej budowie kępy liści Bletilla striata prezentuje się atrakcyjnie nawet poza okresem kwitnienia, co jest ważne z ogrodniczego punktu widzenia.
Kwiaty i kwitnienie
Największą ozdobą Bletilla striata są jej piękne, stosunkowo duże kwiaty. Układają się one w luźne grona na szczycie wyprostowanej łodygi kwiatostanowej. Pojedynczy pęd może nosić od kilku do kilkunastu pąków, które rozwijają się stopniowo, tworząc wydłużony okres dekoracyjności.
Kwiaty mają około 4–5 cm średnicy i typową dla storczyków budowę. Sześć listków okwiatu ułożonych jest w dwóch okółkach: trzy zewnętrzne i trzy wewnętrzne, z których jeden przekształcony jest w tzw. wargę (labellum). U Bletilla striata warga jest wyraźnie większa, pięknie pomarszczona i często bogato zdobiona ciemniejszymi żyłkami lub plamkami. To ona nadaje kwiatom szczególnej, subtelnej elegancji.
Kolor kwiatów form podstawowych to odcienie fioletowego i purpurowego, często z jaśniejszymi akcentami na wardze. Na rynku ogrodniczym dostępne są jednak również odmiany o kwiatach białych, różowych, a nawet lekko kremowych. Dzięki temu Bletilla striata pozwala na komponowanie różnorodnych aranżacji kolorystycznych na rabatach i w pojemnikach.
Okres kwitnienia przypada zazwyczaj na późną wiosnę i wczesne lato – w klimacie środkowoeuropejskim od maja do lipca. W zależności od pogody i ekspozycji czas ten może się nieco przesuwać. Kwiaty są chętnie odwiedzane przez owady zapylające, jednak w uprawach ogrodowych rzadko zwraca się na to uwagę, traktując roślinę przede wszystkim jako dekoracyjną.
Nasiona i rozmnażanie naturalne
Po zapyleniu kwiaty Bletilla striata zawiązują wąskie torebki nasienne, wewnątrz których znajduje się liczne, bardzo drobne nasiona – typowe dla storczyków, pozbawione zasobnych tkanek odżywczych. W naturze kiełkowanie wymaga obecności specyficznych grzybów mikoryzowych, które dostarczają młodym siewkom substancji odżywczych. Z tego powodu rozmnażanie z nasion w warunkach naturalnych jest procesem złożonym i obarczonym dużą śmiertelnością siewek.
W uprawie profesjonalnej stosuje się najczęściej sterylne wysiewy nasion na pożywkach in vitro, co pozwala na uzyskanie dużej liczby roślin potomnych. W amatorskiej kulturze ogrodowej znacznie popularniejsze i prostsze jest rozmnażanie wegetatywne – przez podział kęp pseudobulw w okresie spoczynku, co gwarantuje zachowanie cech odmiany i szybkie wejście młodych roślin w okres kwitnienia.
Wymagania siedliskowe i uprawa w ogrodzie
Bletilla striata cieszy się opinią jednego z najłatwiejszych w uprawie storczyków gruntowych. Łączy w sobie względną mrozoodporność, tolerancję na różne typy gleb oraz szybkie tempo aklimatyzacji. Dzięki temu może być z powodzeniem uprawiana w ogrodach w wielu regionach Europy, w tym w Polsce, o ile zapewni się jej kilka podstawowych warunków.
Stanowisko i światło
Najlepsze dla Bletilla striata jest stanowisko słoneczne lub lekko półcieniste. W pełnym słońcu roślina tworzy bardziej zwarte, niskie kępy i intensywniej kwitnie, ale wymaga regularnego podlewania, zwłaszcza w okresach suszy. W półcieniu liście mogą być większe, soczyściej zielone, za to liczba kwiatów bywa nieco mniejsza.
W ogrodzie warto wybierać miejsca dobrze osłonięte od silnych, wysuszających wiatrów, szczególnie zimowych. Wrażliwe na podmuchy są zarówno rozwijające się pędy kwiatowe, jak i suche pseudobulwy, jeśli gleba jest słabo okrywająca. Dobre rezultaty daje sadzenie Bletilla striata w pobliżu drzew i krzewów liściastych, które dają lekki cień latem, a zimą, po zrzuceniu liści, dopuszczają więcej światła i ciepła do gleby.
Gleba i wilgotność
Bletilla striata preferuje gleby żyzne, bogate w próchnicę, umiarkowanie wilgotne, lecz dobrze przepuszczalne. Zbyt ciężkie, gliniaste podłoża warto rozluźnić dodatkiem piasku, żwirku lub drobnej kory, natomiast podłoża bardzo lekkie i piaszczyste – wzbogacić kompostem lub dobrze rozłożonym obornikiem. Kluczowe jest uniknięcie zastoin wodnych, które sprzyjają gniciu pseudobulw.
Roślina dobrze znosi krótkotrwałe przesuszenie, ale długotrwały niedobór wody, szczególnie w okresie intensywnego wzrostu i kwitnienia, może skutkować słabszym wykształceniem pędów i mniejszą liczbą kwiatów. Optymalna jest stała, równomierna wilgotność gleby, bez wahań pomiędzy skrajnie mokrą a bardzo suchą.
Mrozoodporność i zimowanie
W odróżnieniu od wielu egzotycznych storczyków, Bletilla striata jest stosunkowo mrozoodporna. W sprzyjających warunkach wytrzymuje spadki temperatury nawet do około –15, a czasem nawet –20°C, szczególnie gdy pseudobulwy są dobrze okryte warstwą śniegu lub ściółki. W chłodniejszych rejonach zaleca się jednak dodatkowe zabezpieczenie stanowiska.
Jesienią, po zżółknięciu i zaschnięciu liści, można przyciąć część nadziemną i okryć miejsce nasadzeń warstwą liści, kory lub gałązek iglastych. Taka ściółka nie tylko chroni przed mrozem, ale również ogranicza wahania wilgotności i temperatury w strefie korzeniowej. W pojemnikach Bletilla striata powinna zimować w chłodnym, lecz niezamarzającym pomieszczeniu, np. nieogrzewanej oranżerii, garażu lub chłodnej klatce schodowej.
Sadzenie i pielęgnacja
Pseudobulwy sadzi się wiosną, na głębokość około 5–8 cm, w odstępach 15–20 cm. Z czasem kępy się zagęszczają, a jeśli zaczną zbytnio się rozrastać, można je podzielić co kilka lat, co dodatkowo odmładza roślinę i pobudza do obfitszego kwitnienia. Nawożenie powinno być umiarkowane – nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu liści kosztem kwiatów.
W okresie wegetacji warto stosować nawozy wieloskładnikowe o zbilansowanym stosunku składników, w dawkach zgodnych z zaleceniami producenta. Dobrym rozwiązaniem są także komposty i nawozy organiczne, które poprawiają strukturę gleby i dostarczają składników w sposób stopniowy.
Choroby i szkodniki
Bletilla striata jest rośliną raczej odporną, jednak przy niekorzystnych warunkach może być atakowana przez choroby grzybowe, takie jak zgnilizny pseudobulw czy plamistości liści. Główną przyczyną jest zwykle nadmierna wilgotność gleby połączona ze słabą cyrkulacją powietrza. Zapobieganie polega na zapewnieniu dobrego drenażu, unikanie przelania oraz usuwaniu porażonych części roślin.
Ze szkodników najczęściej pojawiają się ślimaki, które potrafią wygryzać dziury w liściach i młodych pędach, a także sporadycznie mszyce na pędach kwiatowych. W razie potrzeby można stosować mechaniczne metody ochrony, bariery ślimakowe, pułapki, a przy większej presji – środki ochrony roślin, najlepiej o jak najmniejszym wpływie na środowisko.
Zastosowanie ozdobne, lecznicze i kulturowe
Bletilla striata łączy walory estetyczne i praktyczne. Z jednej strony zdobi ogrody, parki i kolekcje roślin, z drugiej – od wieków zajmuje ważne miejsce w tradycyjnej medycynie Dalekiego Wschodu, doczekawszy się również współczesnych badań nad zawartymi w niej związkami biologicznie czynnymi.
Zastosowanie w ogrodnictwie i aranżacji zieleni
Ze względu na swoje piękne, barwne kwiaty Bletilla striata jest chętnie sadzona na rabatach bylinowych, w ogrodach skalnych oraz w pobliżu zbiorników wodnych, gdzie dobrze prezentuje się na tle kamieni i traw ozdobnych. Sprawdza się także w uprawie pojemnikowej – w skrzynkach, donicach oraz misach, które można ustawiać na tarasach, balkonach czy przy wejściach do domów.
Dzięki umiarkowanej wysokości roślina ta świetnie sprawdza się w nasadzeniach frontowych, na pierwszym planie rabat, a także w kompozycjach z innymi bylinami o kontrastującym pokroju i kolorach kwiatów. Ciekawy efekt można uzyskać zestawiając Bletilla striata z niskimi trawami, żurawkami, funkiami czy tawułkami – delikatne kwiaty storczyka pięknie wybijają się na tle zielonych liści i różnorodnych faktur.
Odmiany o białych i różowych kwiatach chętnie wykorzystywane są w ogrodach w stylu japońskim oraz naturalistycznym, gdzie ceniona jest subtelność i prostota kompozycji. Bletilla striata może stanowić także ciekawy akcent w nowoczesnych aranżacjach minimalistycznych, w których jej linearny pokrój i czyste barwy harmonizują z elementami architektury.
Znaczenie w tradycyjnej medycynie
Najbardziej znanym zastosowaniem Bletilla striata jest jej rola w tradycyjnej medycynie chińskiej (TCM) i japońskiej. Wykorzystywane są głównie pseudobulwy, z których przygotowuje się susz, proszek lub wyciągi. W klasycznej farmakopei roślina znana jest pod nazwą Bai Ji. Przypisuje się jej przede wszystkim działanie hemostatyczne – pomagające w hamowaniu krwawień – oraz gojące rany i uszkodzenia tkanek.
W medycynie tradycyjnej pseudobulwy Bletilla striata stosowane były w leczeniu krwawień z przewodu pokarmowego, krwawień z nosa, a także w formie okładów na rany, oparzenia i owrzodzenia skóry. Uważano, że roślina pomaga przyspieszyć regenerację tkanek, łagodzić stany zapalne i zmniejszać ból. Często pojawia się w recepturach łączonych z innymi surowcami roślinnymi, zgodnie z zasadą synergii składników.
Współczesne badania fitochemiczne wykazały, że pseudobulwy zawierają liczne polisacharydy, glikoproteiny i inne związki, którym przypisuje się potencjalne właściwości przeciwzapalne, immunomodulujące oraz wspomagające procesy gojenia. Wciąż jednak potrzebne są bardziej szczegółowe badania kliniczne, aby w pełni potwierdzić i określić bezpieczne zakresy stosowania tych preparatów w nowoczesnej medycynie.
Warto pamiętać, że choć Bletilla striata ma długą historię użycia w tradycyjnych systemach leczniczych, samodzielne stosowanie preparatów z tej rośliny bez konsultacji ze specjalistą może wiązać się z ryzykiem. Istnieje możliwość interakcji z lekami, a także indywidualnych uczuleń czy nietolerancji.
Zastosowania przemysłowe i kosmetyczne
Dzięki wysokiej zawartości **polisacharydów** pseudobulwy Bletilla striata znajdują także zastosowanie w przemyśle kosmetycznym. Ekstrakty stosowane są jako składniki preparatów nawilżających, łagodzących i wspomagających regenerację skóry. Ich zadaniem jest poprawa elastyczności, zmniejszanie podrażnień oraz ochrona przed szkodliwymi czynnikami środowiskowymi.
Niektóre badania sugerują, że polisacharydy Bletilla striata mogą działać jak naturalne biopolimery, tworząc na powierzchni skóry cienką, ochronną warstwę. To sprawia, że roślina ta interesuje nie tylko zielarzy, ale także inżynierów materiałowych i specjalistów od biomateriałów, poszukujących biodegradowalnych, biokompatybilnych substancji do zastosowań medycznych i technologicznych.
Znaczenie kulturowe i symboliczne
W kulturze Dalekiego Wschodu storczyki od wieków symbolizują elegancję, delikatność, szlachetność i doskonałość. Bletilla striata, choć mniej znana niż niektóre spektakularne tropikalne gatunki, także zyskała swoje miejsce w ogrodach świątynnych, przydomowych ogródkach oraz tradycyjnych kompozycjach roślinnych.
Jej obecność w sąsiedztwie domostw utożsamiana bywała z harmonią i spokojem. W Japonii i Chinach storczyki gruntowe, w tym Bletilla, cenione są za zdolność łączenia dzikości natury z uporządkowanym, kontemplacyjnym charakterem ogrodów w stylu zen. Roślina ta pojawia się także na ilustracjach botanicznych, obrazach oraz w poezji, gdzie opisuje się ją jako subtelny, wiosenny akcent przyrody.
Różnorodność odmian i perspektywy uprawy
Choć gatunek Bletilla striata w swojej formie naturalnej jest już sam w sobie bardzo dekoracyjny, praca hodowców zaowocowała licznymi odmianami i formami barwnymi, które poszerzają możliwości jej zastosowań w ogrodzie. Zainteresowanie tym storczykiem rośnie również wśród kolekcjonerów roślin, co sprzyja rozwojowi badań nad jego wymaganiami i potencjałem użytkowym.
Odmiany ogrodowe
W sprzedaży dostępnych jest kilka popularnych odmian Bletilla striata, różniących się przede wszystkim barwą kwiatów oraz siłą wzrostu. Jedną z najbardziej znanych jest forma o kwiatach białych, często oznaczana jako Bletilla striata ‘Alba’ lub ‘White’. Cechuje ją niezwykła elegancja – śnieżnobiałe kwiaty z subtelnym rysunkiem na wardze efektownie kontrastują z zielenią liści.
Inne odmiany oferują odcienie różu, purpury, a nawet dwubarwne kombinacje, gdzie warga jest ciemniejsza od pozostałych listków okwiatu. Hodowcy pracują także nad formami o bardziej kompaktowym pokroju, odpowiednimi do uprawy w pojemnikach na małych balkonach i tarasach. Wraz ze wzrostem popularności storczyków gruntowych można spodziewać się pojawienia na rynku kolejnych ciekawych selekcji.
Możliwości zastosowań w ogrodach naturalistycznych
Bletilla striata ma duży potencjał w kształtowaniu ogrodów o charakterze naturalistycznym, które naśladują półdzikie łąki, skraje lasów i zarośla. Jej wymagania siedliskowe zbliżone są do wielu gatunków rodzimych bylin, co ułatwia wkomponowanie jej w lokalny krajobraz. Dzięki temu możliwe jest tworzenie nasadzeń łączących elementy egzotyczne z rodzimą florą w harmonijny i ekologicznie zrównoważony sposób.
W tego typu aranżacjach Bletilla striata może towarzyszyć roślinom lubiącym podobne warunki – np. kosaćcom syberyjskim, różnym gatunkom bodziszków, tojeści, zawilcom czy mniejszym trawom ozdobnym. Ważne jest jednak, aby zachować umiar i nie doprowadzać do zanikania rodzimych gatunków w wyniku intensywnego sadzenia roślin egzotycznych.
Perspektywy badań naukowych
Współczesna nauka coraz częściej interesuje się roślinami z tradycyjnych systemów medycznych, szukając w nich potencjału dla tworzenia nowych leków i biomateriałów. Bletilla striata nie jest tu wyjątkiem. Badania koncentrują się między innymi na strukturze i właściwościach jej polisacharydów, oddziaływaniu na procesy gojenia ran, modulację odpowiedzi immunologicznej oraz możliwości wykorzystania ekstraktów w medycynie regeneracyjnej.
Równolegle analizuje się aspekty uprawy polowej i plantacyjnej – jak zwiększyć plon pseudobulw, optymalizować skład substancji czynnych oraz minimalizować wpływ produkcji na środowisko. Interesującym kierunkiem jest również poszukiwanie odmian lepiej przystosowanych do chłodniejszego klimatu, co mogłoby umożliwić ich szerszą uprawę w rejonach położonych dalej na północ.
Podsumowanie
Bletilla striata to fascynujący przykład rośliny łączącej świat nauki, tradycji i sztuki ogrodowej. Jako storczyk gruntowy o stosunkowo niewygórowanych wymaganiach, stanowi doskonały wybór zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych miłośników roślin. Jej dekoracyjne kwiaty, eleganckie liście oraz ciekawa biologia przyciągają uwagę, a dodatkowe walory lecznicze sprawiają, że wykracza daleko poza kategorię zwykłej ozdoby ogrodu.
Uprawa Bletilla striata pozwala wnieść do przydomowej przestrzeni odrobinę dalekowschodniego klimatu, jednocześnie nie rezygnując z praktycznego, ekologicznego podejścia. Roślina ta dobrze wpisuje się w aktualne tendencje ogrodnicze, stawiające na bioróżnorodność, zrównoważone wykorzystanie zasobów i szacunek dla tradycyjnej wiedzy zielarskiej. Dzięki temu Bletilla striata ma szansę na długo pozostać jedną z najciekawszych propozycji wśród ozdobnych storczyków gruntowych.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Czy Bletilla striata nadaje się do uprawy w polskim klimacie?
Tak, Bletilla striata może z powodzeniem rosnąć w polskim klimacie, ponieważ jest stosunkowo mrozoodporna. W większości regionów kraju dobrze zimuje w gruncie, o ile zapewni się jej przepuszczalną glebę i lekkie okrycie na zimę, np. z liści lub kory. Najlepiej sadzić ją w miejscu słonecznym lub półcienistym, osłoniętym od silnych wiatrów. W chłodniejszych rejonach warto dodatkowo zabezpieczać stanowisko grubszą warstwą ściółki.
Jak często trzeba podlewać Bletilla striata?
Bletilla striata lubi glebę umiarkowanie wilgotną, ale źle znosi zastoiny wody. W praktyce oznacza to regularne podlewanie w okresie intensywnego wzrostu i kwitnienia, szczególnie przy upałach, z zachowaniem przerw pozwalających podłożu nieco przeschnąć. Lepiej podlewać rzadziej, ale obficiej, niż często i małymi porcjami. Jesienią podlewanie ogranicza się, a zimą w gruncie zwykle nie jest konieczne – roślina przechodzi w okres spoczynku i pobiera znacznie mniej wody.
Jak rozmnażać Bletilla striata w warunkach amatorskich?
Najprostszym sposobem rozmnażania Bletilla striata jest podział kęp pseudobulw. Wykonuje się go wczesną wiosną lub późną jesienią, gdy roślina jest w spoczynku. Kępę należy delikatnie wykopać, podzielić na kilka części tak, aby każda miała kilka zdrowych pseudobulw i pąków, a następnie posadzić w przygotowanym miejscu. Taki podział pozwala szybko uzyskać nowe, dobrze rosnące egzemplarze, zachowujące cechy odmiany.
Czy Bletilla striata jest trująca dla ludzi lub zwierząt?
Bletilla striata nie jest uznawana za klasycznie trującą roślinę; przeciwnie, jej pseudobulwy od wieków wykorzystywane są w medycynie tradycyjnej. Nie oznacza to jednak, że można ją spożywać dowolnie i bez ograniczeń. Niewłaściwe dawki lub indywidualna nadwrażliwość mogą wywołać działania niepożądane. W przypadku zwierząt domowych nie notuje się częstych zatruć, ale zawsze rozsądnie jest ograniczać dostęp do roślin i unikać ich podgryzania przez pupile.
Jakie są najważniejsze zastosowania lecznicze Bletilla striata?
W tradycyjnej medycynie chińskiej pseudobulwy Bletilla striata stosowane są głównie jako środek hemostatyczny, pomagający hamować różne krwawienia, oraz przyspieszający gojenie ran i owrzodzeń skóry. Wykorzystuje się także jej potencjał łagodzący stany zapalne i wspierający regenerację tkanek. Współczesne badania potwierdzają obecność polisacharydów o ciekawych właściwościach biologicznych, choć pełne kliniczne potwierdzenie wszystkich tradycyjnych zastosowań nadal wymaga dalszych prac naukowych.